Kumpulan guyonan khas Ngapak sing gayeng lan ngobati rasa kesel bareng konco-konco.
Wong sing durung biasa krungu basa Ngapak kadang bisa kaget. Wong Ngapak ngomong biasa wae, nanging swarane kaya wong lagi debat nang warung kopi. Padahal sakjane lagi takon, “Rika wis mangan durung?” 😂
Ngobrol Ora Kudu Ana Topik
Wong Ngapak nek wis kumpul karo kanca, ora kudu duwe agenda. Lungguh, ngopi, terus ana siji wong mulai ngomong.
Awale mung ngomongna motor. Terus pindah listrik. Saka listrik pindah antena. Saka antena pindah harga sembako. Ujug-ujug wis ngomongna wong sing omahe telung desa.
Sing luwih hebat, kabeh wong sing melu ngobrol ngerti ceritane.
Nek ana wong njaba sing melu ngrungokna, paling mung bisa mesem sambil mikir, “Iki obrolane tekan endi?”
Warung Kopi Dadi Pusat Informasi
Jaman saiki wong golek informasi nganggo internet. Nanging nang kampung, warung kopi kadang isih dadi pusat informasi paling cepet.
Ana kabar motor anyar, ngerti.
Ana wong tuku HP anyar, ngerti.
Ana tetangga ndandani omah, ngerti.
Ana sing arep lunga, durung lunga wae kadang wis ana sing ngerti.
Informasine cepet banget. Sing dadi masalah, sumber informasine kadang mung, “Jarene sih...” 😂
Nek Wis Ngopi
Ngopi kuwi perkara serius. Ora bisa sembarangan.
Kopi kudu panas. Gelase kudu pas. Gula kudu cukup. Panggonan kudu nyaman. Sing luwih penting, ana kanca kanggo diajak ngobrol.
Nek kopine wis entek, obrolan durung rampung, ya nggawe maneh.
Nek kopi kaping loro wis entek, nggawe maneh.
Nek wis kaping telu, banjur ana sing ngomong:
“Wis jam pira kie?”
Sing liyane njawab:
“Ora ngerti. Sing penting durung ngantuk.”
Padahal sesuk esuk kudu kerja. Wkwkwk.
Mangan Ora Bisa Dilewati
Wong Ngapak boleh lali nggawa payung. Bisa lali nggawa charger. Nanging nek wis urusan mangan, biasanya luwih waspada.
Ana wong takon:
“Rika wis mangan?”
Jawabane nek durung:
“Durung.”
Biasane ora mandheg nang kono. Bisa diterusna:
“Mangan apa?”
Terus jawab:
“Ora ngerti.”
Lha wis, iki tandane kudu ana sing ngajak mangan. 😂
Ngapak Kuwi Blakasuta
Salah siji perkara sing menarik saka basa Ngapak yaiku cara ngomonge sing cenderung langsung. Ora akeh basa-basi.
Nek seneng ya ngomong seneng. Nek ora ngerti ya ngomong ora ngerti. Nek ora bisa ya ngomong ora bisa.
Kadang cara iki malah luwih gampang dipahami merga ora nggawe wong liya kudu nebak-nebak maksude.
Guyonan Sing Ora Entuk Dipisahna
Nanging senajan blakasuta, wong Ngapak tetep bisa guyon. Malah kadang perkara sederhana bisa dadi bahan ngguyu.
Ana kanca telat datang, diguyoni.
Ana sing salah ngomong, diguyoni.
Ana sing lagi ngopi nganti lali wektu, diguyoni.
Nanging nek wis wayahe serius, ya serius. Guyonan mung kanggo nggawe suasana luwih santai.
Urip Ora Perlu Terlalu Tegang
Kehidupan saben dina wis cukup akeh pikirane. Ana kerjaan, kebutuhan omah, tagihan, lan macem-macem urusan liyane.
Mula kadang wong mung butuh lungguh, ngopi, ngobrol karo kanca, terus ngguyu bareng.
Ora kudu ana perkara gedhe. Guyon sederhana wae wis cukup nggawe ati rada entheng.
Kesimpulan
Wong Ngapak kuwi ya wong biasa. Ana sing seneng ngopi, ana sing seneng mangan, ana sing seneng ngobrol, lan ana uga sing telung-telune seneng. 😂
Basa Ngapak dadi salah siji ciri khas sing nggawe obrolan luwih rame lan nduwe warna dhewe.
Dadi nek ketemu wong Ngapak terus ngomonge rada banter, aja langsung mikir lagi nesu.
Bisa wae pancen lagi ngobrol biasa.
Sing penting, nek wis kumpul: ngopi, ngobrol, ngguyu, terus bali omah sadurunge diomeli bojo. Wkwkwk.
Posting Komentar untuk "Wong Ngapak Nek Wis Ngomong, Ora Ana Rem"